เกลียดฉัน…!

ฉันจำได้ว่ามีความสุขกับชั่วโมงวันคืนช่วงเวลาที่ฉันฝันเมื่อลืมตาและฉันอยากอยู่ที่นั่น ฉันอยากจะบอกว่า "เป็นอย่างนั้น" แต่ทำไม่ได้ ทำไมฉันถึงเฉื่อยและไม่เคลื่อนไหว? ฉันกลัวใคร! ทำไมฉันถึงปฏิเสธที่จะคิดถึงเรื่องนี้?  

:|

…และฉันต้องการและ…รู้สึก ขอโทษ.

เกลียดฉัน…!

เกี่ยวกับผู้เขียน

ชิงทรัพย์

หลงใหลในอุปกรณ์และไอทีทุกอย่างฉันเขียนด้วยความสุขในการลักลอบsettings.com ตั้งแต่ปี 2006 และฉันต้องการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการ macOS, Linux, Windows, iOS และ Android

แสดงความคิดเห็น